طرحواره هامجله فرزانش

طرح واره رهاشدگی

شکل گیری تا درمان طرحواره رهاشدگی

یکی از طرحواره های شایع، طرحواره رهاشدگی یا طردشدگی است. چنین بیمارانی همیشه انتظار دارند نزدیکترین افراد خود را ازدست بدهند و معتقدند بالاخره افراد نزدیکشان، بیمار می شوند، میمیرند، به خاطر یک نفر دیگر آنها را ترک میکنند، به گونه ای غیرقابل پیش بینی عمل می کنند یا این که ناگهان غیبشان میزند. بنابراین آنها همیشه در حالت ترس و نگرانی زندگی می کنند و مدام گوش به زنگ علامتی هستند حاکی از این که دیگران آنها را ترک می کنند. برخی از بیماران که طرحواره رهاشدگی دارند به منظور جلوگیری از درد ناشی از فقدان غیرقابل اجتناب، از برقراری روابط صمیمانه خودداری می کنند. این بیماران در قالب فرآیندهای تداوم طرح واره، معمولا افراد مهم زندگی خود را به گونه ای انتخاب می کنند که به احتمال زیاد آنها را رها کنند.

 

هیجان های معمول این بیماران در قبال فقدان، اضطراب، ناراحتی و افسردگی مزمن است. وقتی افراد نزدیکشان آنها را تنها بگذارند، عصبانی می شوند. تنهایی و تنها ماندن، فرد دارای طرحواره‌ رهاشدگی را آشفته می‌کند، حتی تنهایی‌های کوتاه‌مدت برای او عذاب‌آور است مثلاً حتی ممکن است به اینکه تلفنش را جواب نداده باشند حساسیت نشان دهد، غمگین شود و حتی خشم زیادی را تجربه کند. رفتارهای شاخص این بیماران عبارتند از: وابستگی افراطی به افراد مهم زندگی، انحصارطلبی و کنترل کنندگی، سرزنش دیگران به خاطر رها کردن آنها، حسادت، رقابت با رقیب های عشقی؛ که تمام این رفتارها به این دلیل صورت میگیرد که دیگران آنها را تنها نگذارند.

 

طرحواره رهاشدگی چگونه شکل می‌گیرد؟

1- یکی از عمده‌ترین اتفاقاتی که باعث شکل‌گیری طرحواره رهاشدگی می‌شود، زمانی است که در نوزادی دلبستگی ایمن شکل نگیرد. یعنی وقتی والدین نتوانند با نوازد خود یک رابطه باثبات و قابل پیش‌بینی برقرار کنند دلبستگی نوازد به آنها مختل می‌شود. منظور از مختل شدن دلبستگی این است که نوازد به این نتیجه رسیده است که والدین به موقع، به اندازه‌ی کافی و همیشه در دسترس نیستند تا نیازهای او را برآورده سازند. در این حالت طرحواره‌ی رهاشدگی شکل می‌گیرد.

 

2- اضطراب جدایی نیز یکی دیگر از علل شکل‌گیری طرحواره رهاشدگی است. کسانی که اضطراب جدایی دارند در قبال جدایی از والدین واکنش زیادی نشان می‌دهند و این حساسیت زمینه شکل‌گیری طرحواره رهاشدگی را فراهم می‌کند.

 

3- در برخی موارد در هنگام نوزادی، مادر به علت مشکلاتی که داشته دور از خانواده بوده است مثلاً ممکن است که به علت بیماری در بیمارستان بستری شده باشد.

 

4- در برخی موارد نوازد به مهد کودک سپرده شده یا اینکه به علت مشغله والدین یا هر علت دیگری، مراقبت از نوزاد به دیگران واگذار شده است.

 

5- مشکلات مادر مانند بی‌ثباتی و دمدمی مزاج بودنش نیز می‌تواند باعث شود که او فردی غیرقابل پیش‌بینی باشد و از این رو نوزادش دچار رهاشدگی شود.

 

6- گاهی در خانواده بین والدین مشکلاتی وجود دارد که همیشه جنگ و دعوا بین آنها برقرار بوده است. در این حالت کودک به این نتیجه می‌رسد که والدین هر آن ممکن است از یکدیگر جدا شوند و او تنها بماند.

 

7- یکی دیگر از علل شکل‌گیری طرحواره رهاشدگی به دنیا آمدن خواهر یا برادر کوچکتر از خود است. وقتی یک نفر به دنیا می‌آید توجه‌ها به سمت او جلب می‌شود و فرزندان قبلی احتمالاً احساس رهاشدگی خواهند کرد.

 

رفتارهای خاص افراد در تله رهاشدگی

1- وابستگی افراطی به افراد مهم زندگی

2- انحصارطلبی و کنترل کنندگی

3- سرزنش دیگران به خاطر رها کردن آنها

4- حسادت، رقابت با رقیب‌های عشقی

 

یک نکته‌ی مهم که باید به خاطر داشته باشید این است که تمام این رفتارها به این دلیل صورت می‌گیرد که دیگران آنها را تنها نگذارند.

 

دو نوع رهاشدگی

1- رهاشدگی مبتنی بر وابستگی

اگر محیط اوليه در دوران کودکی، سخت حمایتگر باشد و کودک با هیچ چالشی در زندگی مواجه نشود، رهاشدگی مبتنی بر وابستگی در ذهن کودک شکل می گیرد. چنین محیطی، بستری برای شکل گیری طرحواره‌های رهاشدگی و وابستگی است.

 

2- مبتنی بر بی‌ثباتی یا فقدان

اگر محیط اولیه در دوران کودکی از لحاظ هیجانی کاملا بی ثبات باشد و کودک به هیچ عنوان رنگ ثبات و امنیت را نبیند، در ذهنش رهاشدگی مبتنی بر بی‌ثباتی یا فقدان، نقش خواهد بست.

 

ریشه های تحولی تلهٔ زندگی رهاشدگی

وقتی که از ریشه های تحولی تله های زندگی صحبت می کنیم تمرکز اصلی روی محیط دوران کودکی است. از تأثیر محیط خانوادگی ناسالم ( مثل وجود سوء استفاده، غفلت و اعتیاد در خانواده) در شکل دهی به تله های زندگی کاملاً آگاه هستیم. به وراثت سهم کمتری داده شده است چون پژوهشگران به این نتیجه رسیده اند که بیولوژی نقش کمی در شکل بخشی به الگوهای شخصیتی دیرپا دارد.

 

1- در سن کودکی، یکی از والدین شما دار فانی را وداع گفته یا برای همیشه شما را ترک کرده است.

2- در سن کودکی شما، مادر تان در بیمارستان بستری بوده یا برای مدت زیادی از شما دور بوده است.

3- شما تحت سرپرستی دایه یا پرستار بزرگ شدید یا در سن نوزادی به مؤسسات شبانه روزی یا مراکز نگهداری اطفال سپرده شده اید.

4- مادر شما، فردی بی ثبات و دمدمی مزاج بوده است. یا اینکه افسرده، عصبانی میگسار بوده است. یا به نحوی دائم در معرض بی توجهی و غفلت او قرار گرفته اید.

5- در سن کودکی، والدین شما از هم جدا شدند یا آتش جنگ بین آنها چنان بالا می گرفت که نگران بودید مبادا بنیان خانوادهٔ شما از هم بپاشد.

6- شما پس از یک دوره جلب توجه والدین، به طور اساسی مورد غفلت و بی توجهی آنها قرار گرفتید. ممکن است به دلیل تولد برادر یا خواهر یا ازدواج مجدد یکی از والدین، توجه والدین را از دست داده اید.

7- افراد خانوادهٔ شما سخت به یکدیگر وابسته بوده اند و نگذاشته اند آب در دل شما تکان بخورد. به دلیل حمایت افراطی خانواده هیچ گاه در دوران کودکی یاد نگرفتید که با مشکلات خاص دوران کودکی دست و پنجه نرم کنید.

 

ریشه دلبستگی طرحواره رهاشدگی

نوزادان ابتدا دست به دامن اعتراض می شوند و اضطراب زیادی را تجربه می کنند. آنها در جستجوی مادرشان بر می آیند. انها سپس به دلیل از دست مادرشان عصبانی می شوند. اما اگر این تلاش ها جواب ندهد و مادر باز نگردد، وضعیت فعلی را می پذیرند و افسرده می شوند. آنها در این مرحله کاملاً مأیوس و ناامید می شوند و در لاک خود می خزند. این نوزادان در مقابل تلاش های دیگران (از جمله پرستاران مهدکودک) بی اعتنایی نشان می دهند. اگر زمان جدایی از مراقب زیاد طولانی نباشد، نوزادان از افسردگی بیرون می آیند و به سایر افراد وابسته می شوند. اگر مادر بر نگردد، نوزاد وارد مرحلهٔ سوم می شود: دل گسستگی. نوزاد با مادرش سرد برخورد می کند، به طرف او نمی رود. بعد از مدتی نوزاد به وجود مادر واکنش نشان می دهد. احتمالا به سمت مادر می رود. اگر باز هم مادر از حوزهٔ دید او خارج شود، مضطرب میگردد.

 

به نظر میرسد برخی از افراد این استعداد خلق وخویی را دارند که در قبال جدایی ها، واکنشهای هیجانی زیادی نشان بدهند. وقتی که جدایی از راه می رسد، اضطراب، خشم و سوگی که تجربه می کنند، عمیق و شدید است. این احساس ها به گونه ای این افراد را از پای در می آورد که نمی توانند خودشان را تسکین دهند و احساس درماندگی و دل گسستگی دست از سرشان برنمی دارد. اگرچه این افراد می توانند برای لحظاتی با پناه بردن به سایر فعالیت ها از درد و رنج جدایی و فراق بکاهند، اما نمی توانند با این فعالیت ها، احساس آرامش و امنیت کنند.

 

وقایعی که در کودکی می تواند موجب تله رهاشدگی شوند عبارتند از:

– هنگامی که مادر کودک را در اتاقی یا در منزل تنها رها کند و به کارهای خانه یا خودش رسیدگی کند یا برای انجام کاری به بیرون از منزل برود.

– هنگامی که والدین در پایان ساعت مدرسه یا مهد کودک به دنبال کودک نرفته باشند.

– زمانی که والدین زمان کمتری را با فرزندشان را گذرانده باشند.

– به بسیاری از نیازهای کودک رسیدگی نشده باشد.

– هنگامی که کودک به هر دلیلی با یکی از والدین زندگی کرده باشد.

– هنکامی که شیردادن مادر به نوزاد به تاخیر بیفتد و نوزاد به شدت گریه کند.

 

همه این موارد می تواند احساس ترس و ناامنی را برای کودک و تله رهاشدگی در آینده را ایجاد کند.

 

شاخص های تلهٔ زندگی رهاشدگی در روابط بین فردی

– شما از صمیمی شدن با دیگران، حتی با همسرتان، اجتناب می کنید (صمیمیت گریزی) برای اینکه می ترسید مبادا این فرد را از دست بدهید یا از صمیمیت صدمه ببینید.

– شما دائم نگرانید که مبادا همسرتان بمیرد یا به نحوی او را از دست بدهید.

– شما مدام نگرانید که همسرتان در حال انجام چه کاری است.

– شما در قبال حرفهای بی اهمیت یا کارهای معمول همسرتان، واکنش شدید و افراطی نشان می دهید و این کارها یا حرف ها را نشانه ای از قصد او برای جدایی تفسیر می کنید.

– به شدت حسود هستید و همسرتان را تحت مالکیت کامل خود می خواهید.

– شما شدیداً به همسرتان وابسته می شوید و تمام زندگی شما به همسرتان معطوف می شود.

– نمی توانید دوری از همسرتان را، حتی برای چند روز، تحمل کنید.

– شما هیچگاه دربارهٔ وفاداری و پایبندی همسرتان به رابطه، خاطرجمع نخواهید بود.

– از دست همسرتان عصبانی می شوید و او را به بی وفایی و خیانت متهم می کنید.

– شما گاهی اوقات با اخم، قهر، کنار کشیدن و فاصله گرفتن، در صدد برمی آیید تا همسرتان را به دلیل اینکه شما را تنها گذاشته است، تنبیه کنید.

 

تاثیر طرحواره رهاشدگی در رابطه با دوستان

اگر سخت در دام تلهٔ زندگی رهاشدگی افتاده باشید، احتمالاً رابطه با دوستان نیز مثل روابط صمیمی، از این تله، بی نصیب نخواهند ماند. همان مشکلاتی را که در روابط عاشقانه تجربه می کنید، در روابط دوستانه نیز تجربه خواهید کرد، البته با شدت کمتر.

 

اعتقاد راسخ دارید که دوستی ها و وفای دوستان، سخت ناپایدار و بی ثبات هستند. نمی توانید به روابط دوستانه و پایداری انها اعتماد کنید. دوستان زیادی دارید که دوستی شان با شما چند صباحی بیشتر طول نمیکشد. شما در قبال هر عاملی که باعث فعال سازی تلهٔ زندگی رهاشدگی شود (مثل جرو بحث با دوستان، جواب تلفن ندادن، دیر سر قرار امدن، بد قولی، اختلاف نظر، دوست یابی دوستان تان)، واکنشی عاطفی شدید نشان می دهید.

 

نشانه‌های طرحواره‌ رهاشدگی در رابطه با همسر

وقتی کسی طرحواره رهاشدگی دارد عموماً افرادی را انتخاب می‌کند که رها کردن و رها شدن در آن برجسته است.

 

1- اگر احساس می‌کنید که همسرتان نسبت به شما تعهد ندارد احتمالاً انتخاب او و ادامه دادن رابطه با او نشانه‌ی وجود طرحواره رهاشدگی در شماست.

2- اگر همسرتان فردی است که اکثر اوقات در دسترس نیست مثلا زیاد به مسافرت‌ها و مأموریت‌های کاری می‌رود، نشانه وجود طرحواره رهاشدگی در شماست. شما کسی را انتخاب کرده‌اید که به خاطر کار یا هر مسئله دیگری شما را رها می‌کند.

3- وقتی طرحواره رهاشدگی را داشته باشید ممکن است وارد رابطه با کسانی شوید که از لحاظ عاطفی بی‌ثبات هستند. بنابراین اگر همسرتان فردی بی‌ثبات است احتمالاً انتخاب شما مبتنی بر طرحواره‌ی رهاشدگی‌تان بوده است.

4- همسر شما تنوع طلب است، دوست دارد در روابطش آزاد باشد، مایل است که برای دیگران دلربایی کند.

5- همسرتان نسبت به شما دو دل است. از نظر منطقی میل دارد با شما زندگی کند، اما از نظر عاطفی میلی چندانی ندارد یا اینکه لحظه‌ای عاشق دیوانه‌وار شماست و لحظه‌ای بعد از چشم او می‌افتید. مثل اینکه همسرتان تکلیفش با خودش روشن نیست.

 

تغییر طرحواره رهاشدگی

– رهاشدگی دوران کودکی تان را درک کنید

– احساس های مربوط به رهاشدگی را بازنگری کنید و حساسیت های خود را به از دست دادن افراد نزدیک ترس از تنهایی و نیاز به آویزان شدن و وابستگی بیمارگونه بشناسید.

– روابط گذشته را بررسی کنید تا الگوهای منجر به خود و بازگشت طرحواره رهاشدگی را بشناسید و فهرستی از خطاهای فکری و رفتاری ناشی از رهاشدگی را تهیه کنید

– از رابطه و افراد بی ثبات بی تعهد و تنوع طلب اجتناب کنید ولو اینکه این افراد برای شما جذابیت و کشش زیادی داشته باشند

– وقتی که نامزدی پیدا می‌کنید که متعهد و باثبات است به او اعتماد کنید باور کنید که او برای همیشه در کنار شما می ماند و شما را ترک نمی‌کند.

– حسادت نکنه به همسرتان آویزان نشوید و به جدال‌های معمول زندگی واکنش افراطی نشان ندهید.

– در نهایت اینکه از یک طرحواره درمانگر کمک بگیرید تا بتوانید تله های زندگی خود را تحت کنترل خود در بیاورید.

 

درمان طرحواره رهاشدگی

درمان تله رهاشدگی همانند دیگر تله ها کاری زمانبر است و مستلزم تلاش پیگیر و انجام تمرین میباشد.

 

بیان افکار و احساسات کلید حل بسیاری از مشکلات ما است. بیان صحیح از جمله مواردی است که بهبود تله های زندگی کمک شایانی میکند. من پیشنهاد میکنم که مقاله زیر را حتما بخوانید تا به خودابرازی بهتری دست پیدا کنید.

 

گام اول: بپذیرید که درگیر تله رهاشدگی هستید

پذیرش، کلید رشد است. شما نمیتوانید روی بهبود چیزی که نمیشناسید و ازش آگاه نیستید، کار کنید. در قدم بعد میتوانید بر روی چرایی و چگونگی به وجود آمدن آن نیز فکر کنید. فکر کردن در مورد و منشا پیدایش این مشکل میتواند شما را اذیت کرده و برای شما چالش برانگیز باشد. دلیل آن اینست که باید خاطراتی را از کودکی مرور کنید که شاید زیاد هم خوشایند نباشد. ولی بسیار کلیدی و سازنده است.

 

گام دوم: به هیچوجه تکذیبش نکنید

تکذیب باعث حادتر شدن داستان میشود. تکذیب باعث میشود که به خودتان بیشتر صدمه بزنید.

 

گام سوم: علایم رو بشناسید

فکر میکنید شما درگیر تله رهاشدگی نیستید؟ احساس رهاشدگی خودش را به طرق مختلف نشان میدهد. احساس عدم امنیت، حسادت، احساس نیاز همیشگی به چیزی یا کسی، چسبیدن به دیگری همگی میتوانند از نشانه های ترس از رهاشدگی باشند. این افراد معمولا درگیر رابطه ای میشوند که طرف مقابل حضور کمی دارد و یا به رابطه متعهد و پایبند نیست.

 

طرز تفکر بدین صورت است: (اگر یک رابطه ی واقعی در میان نباشد در آنصورت کسی نمیتواند شما رو ترک کند)

 

علامت دیگر به اینصورتست که: اگر شما در وفاداری کامل به رابطه باشید، شما اولین کسی هستید که ترک میشوید!

 

گام چهارم: راهکار مقابله به مشکلاتی که پیش می آید

مهم است که وانمود نکنید رهاشدگی به شما صدمه ای نزده است. به وقتش اینکار رو کرده است! درست و حسابی هم اینکار رو کرده است. اما نباید خودت رو سرزنش کنی. تو مسئول این رهاشدن نیستی. نباید عزت نفست را از دست بدهی. غمگین نشو.

 

پس چه کنم؟ فقط ببینش، ازش آگاه شو، میتوانی کمی ناراحت بشی (شایدم عزاداری کنی) سپس رهایش کن برود! مشکل رو آزادش بگذار که رها شود. به هیچ وجه با آن درگیر نشو. اینو از یاد نبر: تو با حادثه یکی نیستی!

 

گام پنجم: ازچشمان بزرگترها نگاه کن

از دید یک کودک، مادر یا پدر با من رفتاری داشته است که مطابق میل من نبوده و احساس امنیت نکردم. ناراحت شدم. اما..

 

آنها هم خودشان درگیر دست و پنجه نرم کردن با یک رابطه عاطفی بودند. و البته مشکلات خودشان را داشتند. ولی من پدر و مادری رو میدیدم که زیاد با هم دعوا میکرند! الان که بزرگ شدم، میتوانم دنیا رو از دید بزرگترها ببینیم و حتی از والدین کمک بگیرم تا بهتر بتوانم درکشان کنم و پروسه خود-درمانی خودم رو بهتر پیش ببرم. به عبارتی از این طریق به خود-درمان شدنِ خودم کمک میکنم.

 

گام ششم: بپذیر که انسانها می آیند و میروند

زندگی مجموعه ای از درود و بدرود هاست. البته بیانش سخت است اما جزیی از زندگی ست. هرچه بهتر با تغییرات کنار بیایی، و بهتر هضمش کنی، به درمانت کمک میکند. و بالعکس!

 

گام هفتم

گاهی منشا این مشکل به خاطر کودکی ما نیست، بلکه تجربیات بزرگسالی ما آن را میسازد. که البته کمابیش مسائل بالا در موردش صدق میکند. ولی بحث مفصلی رو طلب میکند.

 

اهداف درمان طرحواره رهاشدگی

یکی از اهداف درمان، این است که به بیماران کمک کنیم تا به نگرشی واقع بینانه تر نسبت به ثبات روابط بین فردی دست یابند. بیمارانی که روند درمان را با موفقیت سپری کنند از این که افراد مهم زندگیشان چند روزی آنها را ترک کنند، زیاد نگران نیستند و به آنها اعتماد دارند در نتیجه، وقتی دیگران بخواهند آنها را ترک کنند، اهمیت کمتری به این مسئله می دهند و چنین رفتارهایی را سوء تعبیر نمی کنند. طرحواره هایی که با این طرح واره ارتباط دارند در اثر درمان موفق، از شدت آنها کاسته می شود.

 

مشکلات ویژهٔ طرح واره رهاشدگی

اغلب اوقات، طرح وارهٔ رهاشدگی وقتی در فرآیند درمان مشکل ایجاد می کند که درمانگر قصد دارد برای مدتی از بیمار جدا شود مثل پایان جلسه، به مسافرت رفتن یا تغییرات زمان جلسهٔ درمان. در این قبیل موارد، طرح وارهٔ بیمار فعال شده و بیمار وحشتزده و عصبانی می شود. چنین موقعیتهایی، فرصتی عالی برای بیمار فراهم می کند تا برای غلبه بر طرح وارهٔ خود گامی بردارد. درمانگر با رویاروسازی همدلانه، بیمار را در انجام این کار کمک میکند. اگرچه درمانگر دلیل ترسی شدید بیمار را درک می کند، واقعیت این است که هنوز ارتباط درمانی خود را با بیمار حفظ می کند، حتی وقتی همدیگر را نمیبینند. وقتی درمانگر دوباره برگردد، برای بیمار، وقت ملاقات تعیین می کند.

 

مشکل دیگر این است که بیماران برای ادامهٔ رابطه با درمانگر، امکان دارد در فرآیند درمان بیش از حدّ، فرمانبرداری کنند. ممکن است بیماران خیلی خوبی به نظر برسند، اما این کار آنها از روی صداقت نیست. ممکن است این گونه بیماران با اطمینان طلبی مداوم یا زنگ زدن بین جلسات، درمانگر را کلافه کنند. بیماران اجتنابی ممکن است وقت جلسه را فراموش کنند و از آمدن منظم به جلسات خودداری کنند یا درمان را نیمه کاره رها کنند، به این دلیل که نمیخواهند به درمانگر دلبستگی زیاد پیدا کنند. همچنین ممکن است بیمارانی که طرح وارهٔ رهاشدگی دارند، مدام درمانگر را امتحان کنند، به عنوان مثال تهدید کنند که درمان را رها می کنند یا از درمانگر به خاطر قطع درمان، گله و شکایت کنند.

 

یکی دیگر از خطرات احتمالی در درمان بیمارانی که طرح وارهٔ رهاشدگی دارند، این است که درمانگر به جای آنکه در نقش پیوندهای اولیه و ثابت عمل کند، به چهره اصلی زندگی بیماران مبدل شود. در صورت چنین وضعیتی، بیمار مایل به پایان دادن درمان نیست و میخواهد ارتباط خود را با درمانگر به صورت یک رابطه ثابت و دائمی ادامه دهد. وابسته شدن به درمانگر راه حلی ناکارآمد برای این طرحواره است.

 

پاسخ مثبت شما به این سوالات نشانه طرحواره رهاشدگی است:

– نگرانم افرادی که به آنها احساس نزدیکی می کنم مرا ترک کنند یا به من بی توجه باشند.

– به افراد نزدیکم خیلی وابسته ام، چون می ترسم مرا ترک کنند.

– وقتی کسی که برایم مهم است از من دوری می کند، احساس نا امیدی می کنم.

– برخی اوقات آنقدر نگران هستم دیگران مرا رها کنند که با کنترل گری یا چسبندگی آنها را از خودم دور می کنم.

– دوست ندارم کسی که برایم مهم است به دیگران بیشتر از من توجه کند.

 

0

امتیاز کاربر: 0.3 ( 1 نتایج)

کلینیک فرزانش

کلینیک روانشناسی فرزانش با هدف ارائه خدمات روانشناسی در دو حیطه درمان و آموزش، کار خود را آغاز نموده است. هدف ما بهبود نگرش ذهنی، بالا بردن سطح سواد عمومی و توانمند ساختن افراد از طریق آموزش تخصصی می باشد و همواره به ارتقای کیفیت خدمات ارائه شده می اندیشیم.

‫2 دیدگاه ها

  1. سلام. ممنون از مطلب مفیدتون.
    کاش مثال هایی از سه نوع مقابله با طرح واره هم در متن ذکر می کردید. مطلب جامع میشد.

    1. سلام وقتتون بخیر
      – در سبك تسليم، افراد هنگامی که در رابطه اند، مي پذيرند كه تنها هستند
      – در سبك اجتناب، فرد از صميميت اجتناب مي كند و رابطه هاي راه دور و يا مجازي را ترجيح مي دهد
      – در سبک جبران افراطي، رابطه اي چسبنده و كنترل گر را دارند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا